Onze zoektocht naar voeding begon niet met de vraag: wat is het beste dieet? Die vraag is ons te groot en te abstract. We vroegen ons iets eenvoudigers af: wat eten mensen die gezond oud worden? En vooral: komen we in verschillende onderzoeken steeds opnieuw dezelfde patronen tegen?
We begonnen bij de Blue Zones, de gebieden waar relatief veel mensen uitzonderlijk oud worden. Wat daar opvalt, is dat voeding nooit op zichzelf staat. Bewegen, sociale contacten, rust en een eenvoudige manier van leven maken deel uit van hetzelfde geheel. Gezondheid lijkt dus eerder het resultaat van een patroon dan van één bijzonder voedingsmiddel.
Van daaruit kwamen we onder meer terecht bij Loma Linda in Californië, waar al jarenlang onderzoek wordt gedaan bij Zevende-dags Adventisten. Binnen die gemeenschap bestaan verschillende eetpatronen, van niet-vegetarisch tot veganistisch. De analyses van de Adventist Health Study waren voor ons interessant omdat ze opnieuw wezen in de richting van een overwegend plantaardig voedingspatroon, met weinig sterk bewerkt voedsel.
Daarna kwamen we bij het traditionele mediterrane, en meer bepaald het Kretenzische voedingspatroon. Veel groenten en fruit, peulvruchten, volkoren producten, noten en zaden, olijfolie als belangrijke vetbron en daarnaast wat vis en eieren. Geen wonderdieet en geen ingewikkelde regels. Eerder een eenvoudig patroon dat al generaties lang onderdeel was van het dagelijks leven.
Ook de bredere voedingswetenschap en richtlijnen bevestigden voor ons vooral de grote lijnen: veel plantaardig voedsel, voldoende vezels, peulvruchten, volkoren producten, noten en zaden, onverzadigde vetten en weinig sterk bewerkte voeding en vrije suikers.
Dat was voor ons voldoende richting, maar nog geen praktisch systeem. Want een voedingspatroon kan op papier uitstekend zijn en toch onwerkbaar worden zodra je het iedere dag moet organiseren.
Op een bepaald moment wilden we dus stoppen met lezen en beginnen met ontwerpen.
We wilden iets dat voedzaam is, eenvoudig vol te houden, aansluit bij de seizoenen en dat we voor een belangrijk deel zelf kunnen produceren. Geen dieet met verboden producten en ingewikkelde berekeningen, maar een eenvoudige leidraad die ons helpt om steeds opnieuw ongeveer dezelfde goede richting te kiezen.
Daaruit ontstond ons voedingsmodel.
De wetenschap geeft ons de richting. Het dagelijks leven bepaalt de route.